Klinische Pastorale Vorming

De Klinische Pastorale Vorming (KPV) is een specifieke vorm van postacademische opleiding voor de pastor, predikant of geestelijk verzorger, werkzaam in een categoriale of territoriale werksetting. De opleiding is gericht op het herijken van het handelen van de pastoraal werker/geestelijk verzorger, met als bijzondere focus de integratie van persoonlijke biografie, geloofs- of levensbeschouwelijke traditie en inzichten uit de gedragswetenschappen in de praktijk van de pastorale of geestelijke zorg. Daarbij wordt tevens rekening gehouden met de organisatorische setting en de maatschappelijk en culturele context waarbinnen pastorale of geestelijke zorg plaatvindt. De reflectie op de professionele biografie maakt het mogelijk een sterkte-zwakte-analyse te maken van de persoon in relatie tot diens werk, verbindingen te ontdekken tussen eigen levensgeschiedenis en manier van handelen, te komen tot herwaardering van het pastorale beroep, invloeden op werkvragen te leren onderscheiden en de werkelijkheidswaarde van theologische modellen en concepten te (her)ontdekken.

De basistrainingen in het kader van de Klinische Pastorale Vorming worden verzorgd door een aantal centra in den lande, doorgaans verbonden aan een instelling voor wetenschappelijk onderwijs. De eindtermen van de KPV-opleidingen in Nederland beantwoorden aan level II van de internationale Standards & Manuals van de Association for Clinical Pastoral Education (ACPE). Daarnaast bestaan er nog applicatiecursussen voor pastores met een HBO-opleiding, kopopleidingen met het oog op verdere specialisaties, en de opleidingen tot pastoraal supervisor en KPV-opleider.